Górska wyprawa może skończyć się akcją ratunkową. Policja przypomina zasady

Nieprzygotowana wędrówka po górskim szlaku może szybko zmienić się w walkę z pogodą, terenem i własnym zmęczeniem. Komenda Powiatowa Policji w Zawierciu przypomina, jak zaplanować wyjście, co zabrać oraz jak zachować się po zgubieniu trasy.

Przed wyjściem w góry trzeba sprawdzić mapy i przewodniki turystyczne. Pozwalają ocenić przebieg szlaku, poziom trudności, czas przejścia oraz różnice wysokości na podejściach i zejściach. Należy także ustalić, gdzie znajdują się schroniska i miejsca, które w razie załamania pogody mogą zapewnić awaryjne schronienie. Chodzi między innymi o szałasy, schrony, koleby i leśniczówki.

Plan powinien uwzględniać także możliwość skrócenia trasy. Przed rozpoczęciem marszu warto sprawdzić drogi odwrotu, szczególnie na wypadek deszczu, mgły lub burzy. Znaczenie ma również wysokość, na jaką trzeba będzie wejść, oraz przewidywany czas dotarcia do punktu końcowego.

W plecaku powinny znaleźć się rzeczy dostosowane do warunków. Policja zaleca zabranie czapki, rękawiczek, zapasowych skarpet i koszuli, a także odzieży przeciwdeszczowej i chroniącej przed wiatrem. Przydatne mogą okazać się również płachta, podręczna apteczka, latarka oraz zapałki.

Telefon komórkowy z dobrze naładowaną baterią powinien mieć przynajmniej jeden członek grupy. Przed wyjściem należy zapisać w nim numery alarmowe GOPR, TOPR oraz lokalnych i ogólnopolskich służb ratunkowych.

Najświeższe wiadomości z Zawiercia czekają na stronie głównej zawiercieonline.pl, a koncerty, spotkania i imprezy na najbliższe dni – w kalendarzu wydarzeń.

O planowanej trasie i przewidywanej godzinie powrotu trzeba poinformować osoby pozostające w miejscu pobytu. Każda zmiana planów również powinna zostać zgłoszona GOPR lub TOPR. Ratownicy muszą wiedzieć, gdzie rozpoczęła się wędrówka i jaką trasę mogła obrać grupa.

„Pogotowie górskie nie zatrudnia detektywów i jasnowidzów” - przypomina policja.

To zdanie nie jest żartem, tylko trafnym opisem skutków braku informacji o trasie. Im mniej danych mają ratownicy, tym trudniej szybko zawęzić obszar poszukiwań. Zapisana trasa i przewidywana godzina powrotu mogą zdecydować o czasie rozpoczęcia akcji ratunkowej.

Podczas marszu trzeba orientować się, w jakim kierunku biegnie szlak i przez jakie formacje terenowe prowadzi - grzbiet, stok, polanę, halę czy obszar leśny. Warto kontrolować czas przejścia od chwili wyruszenia. Pozwala to ocenić, czy należy kontynuować wędrówkę, czy zawrócić.

Po zgubieniu szlaku przy dobrej pogodzie grupa powinna ustalić, skąd przyszła, w jakim kierunku powinien prowadzić szlak oraz na jakiej formacji górskiej się znajduje. W celu odnalezienia trasy tylko 2-3 osoby mogą sprawdzić najbliższy kierunek, podczas gdy pozostali powinni czekać w jednym miejscu. Rozejście się całej grupy zwiększa ryzyko kolejnych zaginięć.

Mgła, deszcz lub inne trudne warunki wymagają przede wszystkim spokoju. Należy ustalić kierunek, z którego grupa przyszła, miejsce ostatniego widzianego znaku turystycznego oraz czas, w którym go zauważono. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest powrót do punktu, gdzie ostatni raz widoczny był znak szlaku.

na podstawie: KPP w Zawierciu.